อย่าทำดีกับคนไกลตัว แต่ทำชั่วกับคนใกล้ชิด

อย่าทำดีกับคนไกลตัว แต่ทำชั่วกับคนใกล้ชิด

โลกนี้มีคนน่าสงสารอยู่ 2 แบบ

แบบแรก ชีวิตนี้ห่างไกล

เกิดมาไม่เคยได้กลิ่นหอมดอกไม้

แบบสอง อยู่ใกล้ดอกไม้มาตลอดชีวิต

ชินกลิ่นดอกไม้จนไม่รู้สึกหอม

เช่นเดียวกันกับคนดีๆรอบข้างตัวเรา

อย่างคนในครอบครัว คนที่รักและแคร์เรา

เรามักจะชินกับความดีที่เขามีให้

จนเรามองไม่เห็นความสำคัญ

เหมือนชินกลิ่นดอกไม้หอม

อย่าทำดีกับคนไกลตัว แต่ทำชั่วกับคนใกล้ชิด

หากคิดแบบนั้น.. ก็จงอย่ามีคำว่าครอบครัว

เรียกว่าผู้ร่วมอาศัยง่ายกว่า

หากวันนี้คุณยังให้เวลากับเรื่องนอกบ้าน

คนนอกมากกว่าคนในบ้าน หรือ ครอบครัว

วันนึงคุณอาจหันกลับมาไม่เจอใครอีกเลย

จงอย่ารอถึงวันสุดท้าย หรือ วันที่สายไป

เพราะอะไรก็ย้อนกลับไปไม่ได้อีกเลย

ไม่มีใครทนเจ็บซ้ำๆที่เดิมได้ตลอดไป

ไม่มีใครทนเพื่อรอคอยอะไรได้ตลอดไป

ไม่มีใครนั่งรอดูสิ่งที่เปลี่ยนไปให้แย่ลงได้ทุกๆวัน

ที่มา kaewsaiidea