ชีวิตฉันจะไม่ระรานใคร และจะไม่ยอมถูกใครระราน

ชีวิตฉันจะไม่ระรานใคร และจะไม่ยอมถูกใครระราน

ระหว่างคนกับคน คือความเท่าเทียม

ระหว่างใจกับใจ คือความเคารพ

หากเธอกล่าววาจาหยามหมิ่น อย่าหาว่าฉันไม่ใจกว้าง

หากเธอพูดจาดี ฉันไม่มีทางเย็นชาตอบ

หากเธอไม่อบอุ่น ไยฉันต้องพะเน้าพะนอ

ฉันไม่โกรธง่ายดาย แต่อย่าท้าทายความอดทนของฉัน

ต่อเรื่องราวฉันไม่คิดเล่นงานใคร

แต่ไม่ยินดีถูกใครคิดหมายเล่นงาน

ที่กลั่นที่แกล้งกัน ก็ยังคงนับจำนวนครั้ง

แม้มีความอดทน แต่สักวันคงรู้กัน

คนที่ใช้ประโยชน์จากฉัน ครั้งเดียวก็พอ

แล้วก็ไม่อาจคบหาเป็นเพื่อนต่อ

คนที่ไม่จริงใจ ฉันจะไม่ขอพบอีก

แม้ฉันมีน้ำใจ แต่ก็ใช่ว่ายอมรับความไร้น้ำใจ

ในเรื่องเล็กฉันไม่จุกจิกเอาเรื่องเอาราว

แต่ในเรื่องใหญ่ ทุกคนย่อมมีขีดจำกัด…!

หากเธอสุภาพ ฉันก็สุภาพอ่อนโยน

หากเธอก้าวร้าวไร้เหตุผล ฉันก็ไม่ไว้หน้า

เธอทำกับฉันเช่นไร ฉันก็ทำกับเธอเช่นนั้น..!!

ในชีวิต… ฉันไม่หัวอ่อนให้ใครบงการ

เธอเคารพฉันหนึ่งฟุต ฉันเคารพกลับหนึ่งเมตร

หากเธอได้คืบเอาศอก ฉันก็ไม่ถอยแม้สักก้าว

ปฏิบัติต่อกันเช่นไร ฉันปฏิบัติตอบเช่นนั้น…!!

หินปูพื้น ถูกคนหยิบเล่นในอุ้งมือได้ ก็เพราะไร้เหลี่ยมมุม

การที่เราถูกหยามหมิ่น ก็เพราะอ่อนแอเกิน

เธอใจดีเกินไป ก็จะถูกคนมองว่าอ่อนแอรังแกได้

เธอพูดง่ายเกินไป ก็จะถูกมองว่าไม่เป็นตัวของตัวเอง

เธอหัวอ่อนเกินไป ก็จะถูกควบคุมจนแน่นิ่ง

เธอไร้บุคลิกภาพ ก็จะถูกมองข้าวไม่มีคนสนใจ

ใครขอสิ่งใดล้วนสนอง ควรต้องดูผู้ขอ

คนรู้คุณรู้ตอบแทน ช่วยเขาคือน้ำใจ

คนเนรคุณอกตัญญู ไม่ช่วยคือวิสัย

จะให้ใจใครใคร ต้องแยกแยะ

คนที่จริงใจด้วย มอบความจริงใจให้

คนที่ไม่ไยดี แสดงให้เห็นการตัดสินใจ…!!

คนที่ใส่ใจฉัน ฉันใส่ใจตอบเป็นทวี

คนที่เย็นชาต่อฉัน ฉันไม่ชายตามอง

นี่คืออุปนิสัยของฉัน

คนที่ดีต่อฉัน ฉันตอบแทนเต็มที่

คนที่ไม่ดีต่อฉัน ไยฉันต้องเอาใจ

นี่คือหลักการใช้ชีวิตของฉัน

อยู่ร่วมกับคนอื่น… เธอนับถือฉัน ฉันนับถือเธอ

เธอไม่เห็นฉันในสายตา ฉันก็ไม่เห็นเธอในสายตา

ที่มา คนบ้าหนังสือ